بعضی اتفاقات در زندگی هرگز قابل جبران نیست؛ مثل از دست دادن عزیزی. همدردی دیگران با شخص سوگوار اگرچه یک کنش محبتآمیز و محترم است اما باید به این درک برسیم که در آن شرایط هیچ چیز و هیچ کسی نمیتواند سختی آن فقدان را تلطیف کند.کتاب «عیبی ندارد اگر حالت خوب نیست» درباره کم و کیف سوگ و فقدان صحبت می کند. مگان دیواین، نویسنده کتاب معتقد است که در اغلب کشورها فرهنگ سوگواری چندان غنی نیست.
برخی اوقات برای کمک کردن به کسی که با یک بحران جدی مواجه شده؛ صبوری کردن و فرصت دادن به اوست. هرگز جملاتی مانند «درکت میکنم، اتفاق تلخی بود، میفهمم و …» نمیتواند چیزی از واقعیت و تلخی یک فقدان را کم کند.
