فردریش نیچه در تبارشناسی اخلاق جسورانه کوشیده آنچرا که امروز اخلاق نام دارد را واکاوی و
خاستگاههای آن را ریشهیابی کند.
این کتاب که از آخرین آثار او به شمار میرود، به روشنی با اخلاق کانتی در تقابل است. نیچه معتقد است اخلاق به نوعی ابداع
بشر بوده و آنرا در تضاد با طبیعت متصور است و از آن با عنوان ضدطبیعت یاد میکند.
نیچه فیلسوفان یونان قبل از ارسطو را میستاید و با ارسطو و فیلسوفان بعد از او بر سر مهر نیست.
نیچه معتقد است اخلاق سروران و اخلاق بردگان قربانی بیعدالتی عدالت شده و آنجا که توانمند و ناتوان، قوی و ضعیف،
مستعد و ناکارآمد، دانا و نادان یکسان فرض شدهاند، ذات طبیعت به سخره گرفته شده است.
نیچه منتقد سرسخت مسیحیت است و در مقابل پیامبر اسلام را از آن حیث که با جنگ و جهاد بر کرسی قدرت پا نهاد، ستایش
میکند. تبارشناسی اخلاق را با ترجمه درخشان داریوش آشوری بخوانید.
